Wszystko o rolnictwie

Ocena wyglądu zewnętrznego przez długi czas była jedyną metodą przy dokonywaniu wyboru zwierzęcia i jest nią jeszcze i dzisiaj przy zakupach bydła hodowlanego przeprowadzanych poza aukcjami. W zorganizowanej hodowli ocena pokroju też zajmuje równie ważne miejsce. W czasie licencji bydła hodowlanego wystawianego na aukcjach, młode buhajki klasyfikuje się według wartości hodowlanej na podstawie wydajności przodków i oceny wyglądu zewnętrznego. W katalogu aukcyjnym u matek buhajów podaje się ocenę pokroju, przeprowadzoną przez specjalistów według określonego schematu. Ocena 5/5 charakteryzuje idealne zwierzę takie, które uzyskało najwyższą możliwą liczbę punktów za typ i wymię. Zwierzęta hodowlane z takim wynikiem oceny spotyka się rzadko, czego należy oczekiwać zgodnie z prawem przypadkowości odzwierciedlonym przez gaussowski normalny rozkład. Zwierzęta z wynikiem oceny 1/1 lub podobnym są również rzadkie w gospodarstwach hodowlanych. Należą one, podobnie jak zwierzęta z punktacją około 2, do minus-wariantów i nie powinny być używane w hodowli. Zwierzęta hodowlane z punktacją około 4 reprezentują plus-warianty. Jeśli ich wydajność odpowiada temu, co zapowiada budowa wymienia, mogą one stanowić hodowlaną przyszłość stada. Trudniejsza jest decyzja przy rozpatrywaniu zwierząt z grupy środkowej o punktacji od 2,5 do 3,5. Zależnie od średniego wieku stada i osiągniętego dotąd poziomu hodowlanego, większą lub mniejszą część zwierząt tej grupy wykorzystuje się do uzupełnienia stada. To, czy powinno się je pozostawić czy też wyłączyć z udziału w reprodukcji stada, ustala się biorąc pod uwagę wydajność przodków, a po pierwszym wycieleniu także wydajność własną.